Rafael SantiJuż daty jego urodzin (28 marca lub wg innych źródeł 6 kwietnia 1483 r.) i śmierci, przypadające na Wielki Piątek, świadczą o wyjątkowości tego malarza, uznanego przez Giorgio Vasariego za boga sztuki. Jest on jednym z najwybitniejszych artystów cinquecenta, którego nie przyćmiła chwała innych malarzy tego okresu Leonarda da Vinci, czy Michała Anioła.

Rafael Santi lub Rafaello Sanzio, znany powszechnie tylko ze swojego imienia pochodził z Urbino, w środkowych Włoszech. Pierwsze szlify malarskie zdobył u swojego ojca, Giovanniego Santi, nadwornego malarza książęcej rodziny Montefeltro. Młody Rafael pobierał nauki w Perugii w warsztacie Petra Perugina, którego po początkowym okresie naśladownictwa przerósł w sztuce malarskiej. W 1504 roku wyjechał do Florencji, by podziwiać obrazy renesansowych mistrzów. Z tego okresu pochodzi pierwsze wybitne dzieło, w którym widać doskonałość warsztatu malarza. To Zaślubiny Marii, obraz zwracający uwagę, zbiegającą się w centrum obrazu kompozycją perspektywiczną. Kolejne dzieło to Portret młodzieńca z jabłkiem, wyjątkowy ze względu na ukazanie postaci en trois quarts (portretowany wypełnia większą część obrazu). Florenckie lata Santiego zaowocowały wieloma przedstawieniami madonn, wzorowanymi na dziełach Leonarda i Michała Anioła. Najsłynniejszy to Madonna ze szczygłem (1506). W 1508 roku Rafael, jako uznany już artysta, udał się do Rzymu, gdzie dostał się pod opiekę papieża Juliusza II. To na jego zlecenie zajął się dekorowaniem stanzy watykańskich (Stanza della Segnatura). Na cykl fresków składa się między innymi arcydzielna Szkoła ateńska. Wybitne osiągnięcie renesansowej sztuki, w harmonijnej i przemyślanej kompozycji ukazujące racjonalny porządek greckiej filozofii.

Rafael choć nawiązywał w swoich dziełach do motywów mitologicznych (Trzy Gracje, 1504-1505) był bardzo religijny. Należał do Bractwa Ciała Chrystusowego oraz do tajnego stowarzyszenia ludzi świeckich Oratorium Boskiej Miłości w Rzymie. Rzeczywiście był wielkim równy, a wraz z nim umarło tylko to, co śmiertelne, jak głosi jego nagrobne epitafium. Zmarł w wieku 37 lat po ataku febry 6 kwietnia 1520 r.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *