Nazywany ojcem impresjonizmu, był artystą, który poświęcił się temu nurtowi całą duszą. W jego dziełach widać tak miłość do tego nowego nurtu, jak i do świata,o którym opowiadał tym językiem światła i koloru. Camille Pissarro był jednak przede wszystkim artystą i jego droga do zdobycia tego zaszczytnego tytułu bynajmniej nie była usłana różami.

źróło: https://www.art-puzzle.pl/

Pissarro pochodził z mieszczańskiej rodziny, choć trudno nazwać ją typową. Jego ojciec, Abraham Gabriel Pissarro, był portugalskim Żydem sefardyjskim, matka zaś, Rachel Manzano-Pomie pochodzącą z Dominikany. Pierwsze lata swojego życia młody Camille spędził na wyspie Saint Thomas (dawniej należącej do Duńskich Indii Zachodnich, dziś będącej terytorium USA). W wieku 12 lat został wysłany na nauki do Paryża. To tam miał bowiem zdobyć nauki potrzebne do przejęcia rodzinnego biznesu. Jego ojciec, kupiec widział w swoim synu następcę – próżno, Camille Pissarro miał na swoją przyszłość inne plany. I aby je zrealizować zdecydował się porzucić rodzinę i uciekł do Wenezueli. Zrobił to w towarzystwie przyjaciela, Fritza Melbye’a, który był także jego artystycznym mentorem. Nie tylko uczył go, jak poprawnie korzystać z ołówka, tuszu oraz farb, ale także stał się jego pierwszym krytykiem.

Pissarro jednak tęsknił za swoją prawdziwą ojczyzną – Francją. W wieku 25 lat wrócił do Paryża i rozpoczął formalną naukę malarstwa w cole des Beaux-Arts w Academie Suisse. To tam właśnie poznał Cezanne’a i Moneta – dwóch artystów, z którymi połączy go pasja do malarstwa subiektywnego, widzianego okiem twórcy. Jego pierwsze kroki w świecie sztuki paryskiej były obiecujące – w 1959 słynny Salon przyjął jego obrazy. Szybko jednak okazało się, że nowy styl, prześmiewczo nazwany impresjonizmem, nie zyskał uznania na jakie zasłużył. Znużony i zniecierpliwiony staraniami o wystawy, z Monetem zaczął organizować Wystawy Niezależnych. I właśnie dzięki jego staraniom, impresjonizm wymieniany jest jednym tchem z najważniejszymi kierunkami historii sztuki.

Pissarro znamy przede wszystkim dzięki jego malowniczym scenom rodzajowym, krajobrazom i pejzażom. Wśród nich wyróżniają się te, które malował pod koniec swej działalności – poświęcone życiu Paryża. W tych pełnych życia wizjach paryskich ulic, alei i bulwarów kryje się bowiem cała miłość do miasta, które choć nie poznało się na jego talencie – Pissarro w ciągu swojego długiego i płodnego życia, sprzedał bowiem nie więcej niż kilka obrazów – dało szanse na życie w zgodzie ze sobą. Życie artysty.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *