Wierzył głęboko w to, iż sztuka stanowi bramę do metafizycznej transcendencji. Widział w niej ucieczkę dla ducha, marzył o jej syntezie. Sztuka była dla niego czymś więcej niż potrzebą, pracą, czy choćby inspiracją. Była jego całym sensem. Wassily Kandinsky żył sztuką.

źródło: http://www.art-puzzle.pl/

Urodził się pod koniec 1866 roku w Moskwie, jako syn zamożnych przedsiębiorców, którzy już na starcie zapewnili mu możliwość kontaktu ze sztuką oraz szanse na dobrą edukację. Jako dziecko uczył się rysunku oraz gry na pianinie, co doskonale wyjaśnia chęć tworzenia sztuki wykraczającej poza jedno medium. I choć już od wczesnej młodości sporo tworzył, jako dwudziestolatek zdecydował się spełnić marzenia rodziców i rozpoczął studia prawnicze oraz ekonomię. I także tam okazał się być utalentowany – studia zakończył z wyróżnieniem, uzyskał tytuł docenta, a potem profesora. Lecz mimo – a może właśnie dzięki – oczywistym zaszczytom, Kandinsky porzucił prawo i zwrócił się w stronę sztuki.

Jako trzydziestolatek przeniósł się do Monachium i rozpoczął naukę w szkole jugosłowiańskiego artysty Antona Azbe’sa, a w 1900 roku wstąpił do Akademii Sztuk Pięknych. Nowe życie w sztuce oznaczało także nowe życie w ogóle – rozstał się ze swoją dotychczasową żoną, Anną i związał z artystką, Gabrielą Munter, z którą przez kilka lat poszukiwał inspiracji oraz natchnienia w całej Europie. W końcu znaleźli ją w Bawarii, u podnóżu majestatycznych Alp, gdzie Kandinsky zaczął tworzyć dzieła w swoim charakterystycznym stylu – pełnym kolorów, inspirowanych rosyjskim folkiem, legendami oraz sztuką.

Kandinsky nie był jednak tylko malarzem, ale artystą, który o sztuce potrafił także pisać. W 1912 roku napisał swoją pierwszą książkę „O duchowości w sztuce”, niewiele później zaczął pisać kolejną „Punkt i linia, a płaszczyzna”. Był wielkim zwolennikiem syntezy sztuki, choć z jego traktatów wnioskować można, iż to muzyka raczej stanowić powinna tę najważniejszą ze sztuk.

Uważał, iż tworzenie wynika z potrzeby serca, wewnętrznego przymusu. I być może właśnie dlatego Kandinsky zrobił tak oszałamiającą karierę w czasach, gdy wartości duchowe wynoszone były na sztandarach kultury.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *