Jan_Vermeer_van_Delft, Koronczarka
Jan Vermeer van Delft, Koronczarka

Od 345 lat wykonuje tę samą koronkę z tym samym skupieniem. Portret anonimowej koronczarki stworzony przez Vermeera to dzieło niewielkich rozmiarów, ale wielkiego znaczenia.

Koronczarstwo jest rodzajem rzemiosła, w którym oprócz opanowania splotów i sztuki szydełkowania liczy się również ogromna cierpliwość oraz precyzja. W ten sposób można tworzyć niezwykłe ażurowe tkaniny, które dawniej nie były tylko ozdobą, ale również świadczyły o statusie społecznym. Dziś koronki wykonuje się na masową skalę maszynowo i każdy może kupić sobie metry takiego materiału. Największą wartość mają jednak te wykonane ręcznie, a im trudniejszy splot, tym wyższa cena.

Jan Vermeer był mistrzem w ukazywaniu ludzkiego skupienia, czego przykładem jest także Mleczarka. Bohaterowie jego obrazów zawsze są zainteresowani tylko swoimi czynnościami, a malarz spogląda na nich z ukrycia. Mniej więcej w latach 1669-1671 powstał obraz, który przedstawia młoda kobietę zajętą wyrabianiem koronek. Scena jest bardzo minimalistyczna i kameralna, rekwizyty ograniczone do minimum. Wszystko służy temu, by skupić uwagę widza na pracy, w którą koronczarka wkłada całą swoją atencję.

Ubrana w żółtą suknię z białym koronkowym kołnierzem młoda kobieta wyszywa koronkę na niebieskiej poduszce. Obok niej znajduje się stół z suknem, a na nim księga – prawdopodobnie Biblia lub modlitewnik. Przedmioty znajdujące się najbliżej patrzącego są lekko zamazane. W ten sposób to właśnie ręce i twarz koronczarki stanowią centrum, perspektywiczny środek obrazu. Jedyne, co odrywa wzrok widza od skupionej dziewczyny, to jej misternie upięte włosy.

Precyzją, skupieniem i koncentracją musiał wykazać się także sam Vermeer, gdyż Koronczarka jest najmniejszym obrazem tego artysty. Płótno ma wymiary 24,5 × 21 cm.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *