stworzenie AdamaMichał Anioł to artysta, którego nikomu nie trzeba przedstawiać. Dzięki swym zdolnościom, stworzył dzieła, które do dziś uchodzą za klasykę rzeźby i malarstwa. Najwybitniejsi współcześni artyści mogą uczyć się od niego przedstawiania ludzkiego ciała w sposób niemal idealny. I choć sam Michał Anioł uważał się za rzeźbiarza, jest twórcą jednego z najbardziej rozpoznawalnych fresków wszechczasów – Stworzenia Adama, zdobiącego sklepienie Kaplicy Sykstyńskiej.

Freski wykonane przez Michała Anioła w watykańskiej kaplicy stworzone zostały w latach 1508-1512 na zamówienie papieża Juliusza II. Głowie kościoła niełatwo było jednak namówić artystę do wykonania tego dzieła. Michał Anioł dobrze czuł się bowiem jedynie w rzeźbiarstwie i architekturze, zupełnie nie przepadając za malarstwem. Na usilne prośby papieża, artysta początkowo zdecydował się podjąć próbę namalowania fresków z pomocą zatrudnionych do tego celu specjalistów; pomysł ten okazał się jednak nietrafiony, i Michał Anioł zdecydował się w końcu na pracę samodzielnie. 800 metrów kwadratowych sklepienia, artysta pokrył malowidłami w cztery lata.

Jednym z najbardziej znanych nam fragmentów fresku jest dzieło Stworzenie Adama, przedstawiające scenę stworzenia przez Boga pierwszego człowieka na ziemi. Jest to nawiązanie do fragmentu Księgi Rodzaju, kiedy Stwórca powołuje do życia Adama, pierwszego z wszystkich ludzi. Spoglądając na dzieło Michała Anioła, między postaciami Boga a mężczyzny możemy dostrzec zarówno kilka podobieństw, jak i różnic.

Adam umieszczony został po lewej stronie obrazu – naprzeciwko Stwórcy. Jego ciało jest idealnie proporcjonalne i niezwykle piękne; sama twarz wyraża zaś oddanie i ufność w stosunku do Ojca. Mężczyzna unosi swą lewą rękę, jednak nie ma jeszcze siły, by zrobić to zdecydowanie. Podpiera ją więc na kolanie, zaś wskazujący palec kieruje w stronę Boga. Stwórca również dotyka Adama wyciągniętym palcem wskazującym prawej dłoni – w ten sposób postaci jednoczą się, a Ojciec przekazuje człowiekowi ożywczą energię.

Postać Stwórcy, Michał Anioł przedstawił jako pełną majestatu i potęgi. Bóg otoczony jest przez aniołów (wśród nich możemy dostrzec twarz Ewy), spowitych razem z nim w coś na kształt czerwonego płaszcza. Jego twarz okalają srebrzyste włosy i broda, które nadają postaci powagi. Zdecydowany i silny charakter Ojca podkreślony został także przez ostre, wyraźne rysy twarzy. W przeciwieństwie do nagiego Adama, Bóg ubrany jest w zwiewną, białą szatę. Mimo to również w jego przypadku dostrzegamy doskonałe proporcje ciała. Podczas gdy Adam jest jednak postacią statyczną, w Stwórcy widzimy dynamizm, energię i siłę, którą przekazuje on pierwszemu człowiekowi.

Złączone dłonie, znajdujące się w centralnym punkcie fresku symbolizują harmonię, jaka panuje między Bogiem a człowiekiem. Michał Anioł w mistrzowski sposób oddał dostojeństwo i powagę chwili, kiedy Stwórca tchnął życie w jednego człowieka – a tym samym we wszystkich późniejszych ludzi.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *